Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Quentin's Basterds: Inglourious Basterds

 Νομίζω ήρθε η ώρα να πούμε για κάτι...άδοξους μπάστερδους!

Lt. Aldo Raine: Από το Τενεσί, βλαχάκος απίστευτος, με ινδιάνικο αίμα στις φλέβες του και μυστήριο παρελθόν. Τόσο μίσος από που πηγάζει; Η ουλή στο λαιμό πως προέκυψε; Μήπως είναι πολύ ηλίθιος για να ηγηθεί της ομάδας; Μπα... Έχει όλη την οργή και το πάθος που χρειάζεται για την επιχείρηση! Να τρομοκρατήσει μέχρις εσχάτων τους Ναζί. Με την τεξανή προφορά, το στραβό χαμόγελο ο Brad Pitt γίνεται ένα με τον χαρακτήρα που υποδύεται και όσο κι αν μου φάνηκε μυστήριος στην αρχή, δεν μπορώ να μην του αναγνωρίσω ότι ήταν ιδανικός. Κυνικός, σκληρός και αποφασισμένος φτάνει στα άκρα για να πετύχει το σκοπό του. Και στο τέλος δεν θα διστάσει να παραβεί εντολές ανωτέρων του για να κάνει αυτό που θεωρεί σωστό...


The Bear Jew: Το μίσος που τρέφει για τους Ναζί είναι αποτυπωμένο στο υγρό και αποφασιστικό βλέμμα του(δεν του το είχα του Eli το παραδέχομαι)!Κουβαλάει μνήμες όχι μόνο δικές του. Στο ρόπαλό του είναι χαραγμένα όλα όσα τον κρατάνε εκεί και προσηλωμένο! Κατάφερε να γίνει ο φόβος και ο τρόμος των Γερμανών. Ένα όνομα χωρίς πρόσωπο κρυμμένο στις σκιές, έτοιμο να διαλύσει τα Ναζιστικά τους κεφάλια... Γρήγορος στη σκέψη, αποτελεσματικός στις κινήσεις είναι ο απόλυτος στρατιώτης! Και φτάνει στο σημείο να γίνει ο απόλυτος ήρωας! Να σκοτώσει τον ίδιο το διάβολο...


Hugo Stiglitz:
Ο αγαπημένος μου! Γερμανός που για καιρό έκανε τη δουλειά "από μέσα"... Δεν του άρεσε αυτό που ήταν κι έτσι διάλεξε να δολοφονεί τους Ναζί με ποικίλους διεστραμμένους τρόπους. Παρανοϊκός, με βλέμμα τρελαμένο εντελώς, ζει για το φόνο! Υπό άλλες συνθήκες σίγουρα θα ήταν serial killer... Δεν μιλάει πολύ αλλά όταν το κάνει λέει πράγματα με ουσία("Say "auf Wiedersehen" to your Nazi balls")!!! Το ότι τρώω τέτοιο κόλλημα με διεστραμμένα τυπάκια μάλον πρέπει να το κοιτάξω :(



Τρεις χαρακτήρες στα όρια της καρικατούρας που όμως έτσι ακριβώς πρέπει να είναι! Υπερβολικοί, ίσως μη ρεαλιστικοί, ίσως λίγο γραφικοί κι όμως τόσο καλά δουλεμένοι! Δεν έπρεπε να εστιάσει ο θεατής πάνω τους. Ουσιαστικά πρόκειται για εργαλεία(του Λάντα, της Σοσάνα, του σεναριογράφου). Εξυπηρετούν πολλούς σκοπούς αλλά σίγουρα δεν έχουν κάποιο δικό τους. Είναι αστείο, αν σκεφτεί κανείς ότι αυτοί ήταν ο θεμέλιος λίθος για να γίνει αυτή η ταινία και στο τέλος τους πήραν άλλοι τη δόξα. Ίσως πάλι από την αρχή ο σκοπός ήταν να είναι απλά οι άδοξοι μπάστερδοι του τίτλου και τίποτα παραπάνω... Όπως και να΄χει, τους αγαπάμε :)

Ειδική μνεία στον ένα και μοναδικό, τον απόλυτο Dominic DeCocco!!! Τι γέλιο απίστευτο... Bravo :)

3 σχόλια:

  1. είμαι και πολύ γαμώ ρε:}
    σαν χαρακτήρας έχει όλα όσα σιχαίνομαι...αλλα τον αγαπώ!

    και όσο σκέφτομαι την είσοδο του.
    να ακούω όλη την αίθουσα να φωνάζει "άντε ρε ταραντίνο 2 ώρες"" και γω να το απολαμβάνω.


    είμαι σίγουρος ότι τον χαρακτήρα του hugo τον έγραψε για να σπάσει ακόμα περισσότερη πλακα σε αυτούς που περίμεναν αλλα πράγματα από την ταινία.
    ειδικά όταν έδειχνε αυτό το βλέμμα...όλοι άρχιζαν τα ""ταραντίνο είναι θα τους σφάξει όλους" και τον έβλεπες να μην κάνει τίποτα. απόλαυση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο Hugo είναι πιο γαμώ όμως :) Αν τους έσφαζε πάντως δεν θα χαλιόμουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εγώ θα χαλιόμουν:}
    έτσι το διασκέδασα περισσότερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή